Parafia NMP > Artykuły
16 października przypada 31 rocznica wyboru kardynała Karola Wojtyły, na Stolicę Piotrową, wielu historyków, jak też zwykłych
ludzi mówi, że zaważył on na losach świata. To wydarzenie wpisało się na zawsze w historię.
16 października jest dla wszystkich Polaków niezapomnianą datą.
31 lat temu metropolita krakowski - Karol Wojtyła został wybrany na Papieża.
Tego dnia, w 1978 r. o godz. 16.16 ogłoszono, że podczas drugiego konklawe Kolegium Kardynalskie wybrało najwyższego dostojnika Kościoła Katolickiego.
A zaczęło się tak zwyczajnie:
Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach jako drugi syn Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich.
Od września 1930 roku, po zdaniu egzaminów wstępnych, Karol Wojtyła rozpoczął naukę w 8-letnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Już w tym wieku, według jego katechetów, wyróżniała go także ogromna wiara.
14 maja 1938 Karol Wojtyła zakończył naukę w gimnazjum otrzymując świadectwo maturalne z oceną celującą, która umożliwiała podjęcie studiów na większości uczelni bez egzaminów wstępnych. Karol Wojtyła wybrał studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia rozpoczął w październiku 1938 roku.
W lutym 1940 poznał osobę ważną dla swego rozwoju duchowego. Był to Jan Tyranowski, krakowski krawiec, poza swą pracą zawodową zafascynowany duchowością chrześcijańską, w tym mistyką. Tyranowski prowadził dla młodzieży męskiej koło wiedzy religijnej. Uczestniczący w nim Wojtyła poznał wówczas i po raz pierwszy czytał pisma św. Jana od Krzyża.
Jesienią roku 1941 Karol wraz z przyjaciółmi założył Teatr Rapsodyczny, który swoje pierwsze przedstawienie wystawił 1 listopada 1941. Rozstanie
Wojtyły z teatrem nastąpiło nagle w roku 1942, gdy postanowił on studiować teologię i wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie gdzie 1 listopada 1946[3] otrzymał święcenia kapłańskie.
W tym samym czasie rozpoczął w konspiracji studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W okresie od kwietnia 1945 do sierpnia 1946 roku Karol Wojtyła pracował na uczelni jako asystent i prowadził seminaria z historii dogmatu.
13 października 1946 roku alumn Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie Karol Wojtyła został subdiakonem, a tydzień później diakonem.
1 listopada 1946 roku kardynał Adam Stefan Sapieha wyświęcił Karola Wojtyłę na księdza. 2 listopada jako neoprezbiter odprawił Mszę św. prymicyjną w krypcie św. Leonarda w katedrze na Wawelu.
15 listopada Karol Wojtyła wraz z klerykiem Stanisławem Starowieyskim poprzez Paryż wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum (obecnie Papieski Uniwersytet Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum)) w Rzymie.
W 1948 roku ukończył studia z dyplomem summa cum laude.
W roku 1958 Karol Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym Ombrii, a także biskupem pomocniczym Krakowa. Konsekracji biskupiej ks. Karola Wojtyły dokonał 28 września 1958 w katedrze na Wawelu metropolita krakowski i lwowski, arcybiskup Eugeniusz Baziak. Współkonsekratorami byli biskupi Franciszek Jop i Bolesław Kominek.
W 1962 roku został krajowym duszpasterzem środowisk twórczych i inteligencji. Na okres biskupstwa Karola Wojtyły przypadły także obrady Soboru Watykańskiego II, w których aktywnie uczestniczył. Już w tym okresie bardzo dużo czasu poświęcał na podróże zagraniczne w celach ewangelizacyjnych i religijnych.
Jako biskup przyjął, zgodnie z obyczajem, hasło przewodnie swej posługi. Brzmiało: Totus Tuus (łac. Cały Twój). Kierował je do Matki Chrystusa. Inspiracją stał się barokowy pisarz ascetyczny, francuski św. Ludwik Maria Grignion de Montfort i jego książka Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, z której Wojtyła przejął koncepcję "niewolnictwa duchowego", rozumianą jako dobrowolne i ufne oddanie się w opiekę Matce Boskiej.
30 grudnia 1963, półtora roku po śmierci swego poprzednika, arcybiskupa Eugeniusza Baziaka, Karol Wojtyła został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim.
Cztery lata później, podczas konsystorza z 26 czerwca 1967 został nominowany kardynałem.
29 czerwca 1967 roku otrzymał w Kaplicy Sykstyńskiej od papieża Pawła VI czerwony biret, a jego kościołem tytularnym stał się kościół św. Cezarego Męczennika na Palatynie.
W sobotę 14 października 1978 roku rozpoczęło się konklawe. Wojtyła trafia do celi numer 91. Głosowania rozpoczęły się 15 października. Wśród 111 obednych kardynałów przeważają włoskie nazwiska, nikt nie zdobywa 75 głosów.
Początkowo Wojtyła dostaje zaledwie 5 głosów. Z komina w oknie Kaplicy Sykstyńskiej unosi się czarny dym jest to znak, że wybór nie został dokonany. W następnych głosowaniach kardynałowie biorący udział w konklawe zaczynają się przekonywać do Wojtyły.
Podkreśla się jego zalety: doświadczony duszpasterz, kierował archidjecezją, kontynuator linii Soboru Watykańskiego II, humanistyczny umysł, młody wiekiem i wysportowany, zna języki.
Następnego dnia wiadomo było, że Włosi nie mają szans. Za to rośnie poparcie dla Wojtyły.
Zaskoczony tym faktem rozmawia z prymasem Stefanem Wyszyńskim.
Ten mu tłumaczy "Jeśli cię wybiorą, musisz przyjąć. Dla Polski."
Przed godziną 17 zaczyna się ósme głosowanie. Podczas liczenia głosów Wojtyła czyta marksistowskie pismo filozoficzne.
"Mam czyste sumienie "odpowiada na uwagę jednego z kardynałów, że tak nie wypada. Tymczasem ilość głosów oddanych na niego wzrasta.
W pewnym momencie wyprostowuje się, ujmując głowę w dłonie.
Angielski kardynał Georg Basil Hume powie potem: "Żal mi było tego człowieka."
Kiedy Wojtyła usłyszy, że głosowało na niego 94 kardynałów, zaczyna coś szybko pisać.
"Pan jest tutaj i woła cię" słyszy od znajomego kardynała Maxymiliana de Furstenberga.
Gdy wreszcze kardynał kamerling Jean Villot pyta Karola Wojtyłę po łacinie:
- Czy zgadzasz się?
Wojtyła spokojnie odpowiada:
- W posłuszeństwie wobec Chrystusa, mojego Pana, zawierzając Matce Chrystusa i Kościoła - świadom wszelkich trudności - przyjmuję.
Dopiero później okaże się, że będzie to jeden z nadłuższych pontyfikatów w historii kościoła. Jan Paweł II był papieżem przez 26 i pół roku (9666 dni).
DALEJ > > > > >
Beatyfikacja Jana Pawła II
Historie uzdrowień
ANEGDOTY ZWIĄZANE Z JANEM PAWŁEM II