LOKALNA POLSKA MISJA KATOLICKA SOUTHAMPTON I BOURNEMOUTH

1 listopada obchodzimy dzień Wszystkich Świętych (łac. festum omnium sanctorum). Jest to dzień poświęcony czci znanym i nieznanym świętym, ludziom którzy swoje życie poświęcili by czynić dobro, których celem w życiu było dążenie do zbawienia,a teraz przebywają w chwale z Panem Bogiem.
Wielu z nas myli ten dzień z " Świętem Zmarłych".


Uroczystość Wszystkich Świętych jest świętem, które mam nam przypominać, że każdy z nas został powołany do świętości i każdy z nas otrzymał dar zbawienia. Niezależnie jaką drogę w życiu wybierzemy: czy to będzie życie w małżeństwie czy też powołanie kapłańskie lub zakonne za którym podążymy, a może też życie w samotności. Jest to dar, który otrzymaliśmy w dniu kiedy Jezus Chrystus umarł dla nas wszystkich na krzyżu. Od nas jednak zależy czy i jak przyjmiemy ten dar.

Początki święta datują sie na IV wiek, kiedy to w Antiochii, czczono pamięć bezimiennych męczeników,wspominając ich w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Pamięć o tych, którzy krwią potwierdzili swoją wiarę w Chrystusa była w pierwszych gminach pieczołowicie przechowywana. Przez fakt męczeństwa byli oni bliżej Chrystusa, a co za tym idzie ich wstawienictwo nabierało specjalnej mocy. W poźniejszym czasie zaczęto dopisywać imiona nie tylko męczeników, ale i osób których życie cechowało się świętością. Pierwszym świętym spoza grona męczeników był zmarły w 397 r. Biskup Marcin z Tours.


W VII wieku papież Bonifacy IV poświęcił dawny Panteon, kazał złożyć tam liczne relikwie i uczynił go kościołem ku czci Bogurodzicy i wszystkich Męczeników. W rocznicę tego wydarzenia obchodzono rzymskie święto Wszystkich Świętych - czczono jednak wtedy tylko Maryję i męczeników.
Papież Grzegorz III w 731 roku przeniósł tę uroczystość na 1 listopada - prawdopodobnie decyzję to podjęto z powodu trudności z wyżywieniem tysięcy pilgrzymów przybywających na wiosnę do Rzymu. Następnie w 837 roku papież Grzegorz IV rozporządził , aby odtąd 1 listopada był dniem poświęconym pamięci nie tylko męczeników, ale również wszystkim świętym kościóła katolickiego.
Uroczystość Wszystkich Świętych różni się od Dnia Zadusznego (Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych), przypadającego na 2 listopada . Jest to dzień kiedy odwiedzamy miejsca wiecznego spoczynku naszych bliskich, zapalamy na ich grobach znicze -które mają być symbolem naszej pamięci o nich, jak rownież są symbolem nieśmiertelności duszy, modlimy się w ich intencji. Jest to dzień refleksji i zadumy.

Zaduszki wywodzą się z pogańskiego święta Dziadów, obchodzonego dwa razy do roku i mającego na celu zjednanie sobie dusz zmarłych i pomoc im w uzyskaniu wiecznego odpoczynku w zaświatach.
Obchody Dnia Zadusznego zapoczątkował w chrześcijaństwie opat z Cluny, Odylon w 998 r, miały być one przeciwwagą dla pogańskich obrzędów czczących zmarłych. W XIII wieku tradycja ta przyjełą się w całym kościele katolickim, a od XIV wieku odbywają sie procesje na cmentarzu.

Dzień Zaduszny jest dniem modlitwy za wszystkich zmarłych, a szczególnie za tych, którzy tej modlitwy potrzebują, za przebywających w czyśćcu. Dlatego też w tym dniu odbywają sie nabożeństwa i modlitwy w intencji zmarłych, z ambon lub przy ołtarzu odczytywane są imiona zmarłych z naszych rodzin tzw. wspominki, po to aby cały kościół modlił się z nami za naszych najbliższych , którzy rozpoczęli życie wieczne.

Razem Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny przypominają prawdę o wspólnocie Kościoła, obejmującej świętych w niebie, pokutujących w czyśćcu i tych żyjących jeszcze na ziemi.

Zachęcam aby w te dni, nawet jeśli jesteśmy tysiące kilometrów od grobów naszych bliskich, choć na chwilę wstąpić na cmentarz, zapalić na jakimkolwiek grobie znicz ( może zaniedbanym, zapomnianym), i w ciszy i zadumie pomódlmy się za tych, którzy już sami nie mogą sobie pomóc. I z refleksją i nostalgią przypomnijmy sobie ten niezapomniany obraz, polskich cmentarzy, rozświetlonych nocą iluminacją z palących się zniczy .

dodano 26.10.08
autor: A.P.
przy pisaniu tekstu wykorzystano informacje zawarte w Wikipedii